Zapraszamy na spotkanie z Aleksandrą Paduch wokół książki „Trzewia” — poruszającej opowieści o pamięci, cielesności i doświadczeniach zapisanych w codzienności. Rozmowa będzie okazją do wspólnego przyjrzenia się temu, jak rodzinne historie, drobne rytuały i pozornie zwyczajne wspomnienia budują opowieść o dorastaniu, stracie i bliskości. Spotkanie poświęcone będzie także temu, w jaki sposób literatura potrafi uchwycić emocje i doświadczenia, które często pozostają niewypowiedziane, a jednocześnie okazują się zaskakująco wspólne dla wielu osób i rodzin.
O książce:
W centrum tej opowieści jest zwykła rodzina. Matka, ojciec, rodzeństwo, dziadkowie. Zastawione stoły, sałatki z majonezem, ciasta z margaryną. Wielki brzuch dziadka, za którym można się ukryć. Zwyczajnie mieszka też w tym domu strata: w opowieściach litania wojennych traum, w teraźniejszości – nagły brak, po którym wycie niesie się z łazienki.
W tle Polska lat dziewięćdziesiątych. Wycinanie wzmianek o Spice Girls z „Popcornu”, serowe flipsy i zapach kiosku. To rzeczywistość nieodległa, a zarazem bezpowrotnie utracona. Jak bowiem uczy doświadczenie dziadków, do niczego nie można się przyzwyczajać. Raz jest się tu, raz tam, raz ma się, raz ma się odebrane. Zostają ciała, które trzeba nakarmić.
Trzewia to mikrohistoria jednej rodziny, a jednocześnie opowieść o wielu polskich rodzinach, w których cielesność i bliskość były zarazem naturalne i wstydliwe, konkretne i niewypowiedziane. To precyzyjny opis lęków i pragnień, zagnieżdżonych w brzuchu i głowie. W trzewiach.