Wystąpią:
Muzyka Rodziny Lassaków „Heliosów” z Zakopanego:
Katarzyna Lassak „Helios” – skrzypce (prym), śpiew, instrumenty pasterskie: złóbcoki, piszczałki
Halina Maciata-Lassak – skrzypce, śpiew
Anna Lassak „Helios” – skrzypce, śpiew
Tomasz Lassak „Helios” – basy podhalańskie, śpiew
Toruńska Orkiestra Symfoniczna
Adam Banaszak – dyrygent
Paweł Sztompke – prowadzenie
Realizacja koncertu przy współpracy z Polskim Wydawnictwem Muzycznym w ramach programu TUTTI promującego wykonawstwo muzyki polskiej
W programie:
„Nuty” góralskie – tradycyjne melodie podhalańskie
– Nuty przywitalne. Marsz Madziarski. Marsz Jaworzyński
– Nuty ozwodne „Zokopiańskie”
– Nuty Sabałowe i drobne
– Nuta balladowa Janosikowa „Kie Janicka wiedli od Lewoce”
– Nuty wierchowe
– Nuta krzesano „wiecno” i ozwodno „zielono”
– Nuty do tońca zbójnickiego
J.A. Maklakiewicz – II Koncert skrzypcowy „Góralski”
W. Kilar – Krzesany
W. Kilar – Kościelec 1909
Nie musicie wyjeżdżać w góry w te wakacje. Ducha Podhala będzie można poczuć w Toruniu – przez jeden wieczór. Przyjadą do nas członkowie Muzyki Rodziny Lassaków „Heliosów” z Zakopanego, którzy kontynuują bogate, wielopokoleniowe tradycje muzyki góralskiej z regionu Skalnego Podhala. Ich drzewo genealogiczne kryje niesamowite historie: prapradziadek Szymon Lassak był cieślą, który w 1904 roku budował kaplicę w Jaszczurówce według projektu Stanisława Witkiewicza. Z kolei na najstarszej znanej rycinie przedstawiającej muzykantów góralskich (z 1809 roku!) uwieczniono właśnie ich przodków z rodu Maciatów.
Gwiazdą wieczoru będzie Katarzyna Lassak, skrzypaczka z doktoratem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, która z sukcesem łączy świat klasyki z żywiołem muzyki ludowej. Nominowana do Nagrody Fryderyk 2026 artystka, znana ze światowej premiery fonograficznej II Koncertu skrzypcowego „Góralskiego” Jana Adama Maklakiewicza z pasją przywraca zapomniane dzieło na sceny sal koncertowych filharmonii w Polsce.
„Koncert doczekał się swego idealnego wykonawcy – skrzypaczki rozumiejącej muzykę źródeł oraz jej artystyczne przekomponowania. Należy się spodziewać, że utwór zyska nowe życie koncertowe” – napisano o solistce w „Ruchu Muzycznym”.
Sama artystka o fascynacji Maklakiewicza podhalańskim folklorem opowiada tak: „Zbierając materiał do utworu, słuchał na żywo muzyki góralskiej i własnoręcznie ją spisywał. (…) Główne tematy Koncertu nigdy nie powtarzają się dokładnie, lecz zawsze powracają w odmiennym wariancie, figurowane i urozmaicone nowymi ozdobnikami na wzór wariacyjności góralskiego prymu”.
Tego wieczoru, oprócz dzieła Maklakiewicza, na Jordankach wybrzmią „nuty” góralskie – tradycyjne melodie podhalańskie. W ruch pójdą autentyczne instrumenty pasterskie: złóbcoki i piszczałki.
Naszą muzyczną wędrówkę zakończy Toruńska Orkiestra Symfoniczna pod batutą Adama Banaszaka, wykonując kultowe, inspirowane Tatrami poematy symfoniczne Wojciecha Kilara: energetycznego Krzesanego, nawiązującego tytułem do widowiskowego tańca, oraz pełnego dramatyzmu, mrocznego Kościelca 1909, skomponowanego z okazji setnej rocznicy urodzin kompozytora Mieczysława Karłowicza, który zginął tragicznie w lawinie pod Kościelcem.
Przewodnikiem po tym muzycznym szlaku będzie dziennikarz Programu I Polskiego Radia Paweł Sztompke.
—
Trzydzieści edycji festiwalu to nie tylko imponująca liczba koncertów, artystów i muzycznych wydarzeń. To przede wszystkim historia ludzi, idei i miejsca, które przez trzy dekady tworzyły wyjątkową przestrzeń spotkania muzyki z architekturą, tradycji z nowoczesnością, lokalności z międzynarodowym dialogiem. Jubileusz trzydziestolecia Międzynarodowego Festiwalu Nova Muzyka i Architektura staje się więc okazją nie tylko do świętowania, ale również do refleksji nad drogą, jaką przeszedł jeden z najważniejszych letnich festiwali muzycznych w Polsce północnej.
Historia festiwalu rozpoczęła się w 1996 roku z inicjatywy Marka Wakarecego, ówczesnego dyrektora Toruńskiej Orkiestry Kameralnej, człowieka niezwykle oddanego kulturze miasta i idei tworzenia wydarzeń artystycznych o wysokim poziomie, ale jednocześnie otwartych dla szerokiej publiczności. Od początku jego najbliższym współtwórcą był wybitny dyrygent prof. Jerzy Salwarowski, który objął funkcję dyrektora artystycznego pierwszych edycji festiwalu. Ich wspólna wizja zakładała stworzenie wydarzenia, które ożywi muzycznie letni Toruń i pozwoli spojrzeć na jego architekturę poprzez sztukę dźwięku.