Ciechocinek

Ciechocinek - miasto z 11 tys. mieszkańców.

 Historia
Ciechocinka

 Galeria zdjęć
Ciechocink

 Historia Ciechocinka
pobierz mp3

Zwiedzanie Ciechocinka
pobierz mp3


Historia Ciechocinka


Dzieje miasta związane są z grodem obronnym w Słońsku nad Wisłą na obszarze zajmowanym przez dzisiejsze miasto Ciechocinek. Za czasów króla Stanisława Augusta - po zajęciu żup solnych w Bochni i Wieliczce przez Austriaków - przypomniano sobie o istnieniu nadwiślańskich salin w okolicy Słońska. Pierwsze wiercenia na terenie Ciechocinka i Raciążka rozpoczęto w 1791 roku, opierając się na uchwale Sejmu Czteroletniego. Prace poszukiwawcze złóż solanki prowadzili w latach 1798 – 1801 Prusacy. Systematyczny rozwój kurortu nastąpił od 1823 roku. Pierwsze 2 tężnie i warzelnię soli zbudowano w latach 1824 – 1833. Ciechocinek prawa miejskie uzyskał w 1916 roku.


Zwiedzanie Ciechocinka



Wychodzimy z dworca PKP przy ul. Kopernika. Obiekt powstał w 1902 roku. Vis – a – vis dworca znajduje się budynek
Teatru Letniego z 1890 roku, przykład architektury uzdrowiskowej z końca XIX wieku. Z dworca kierujemy się w lewo. Następnie idziemy ul. Armii Krajowej,skręcamy w lewo w ulicę Zdrojową. Przy zbiegu ulic Kościuszki i Zdrojowej, po prawej stronie usytuowane jest źródło „Grzybek". Jest to ujęcie solanki z 1911 roku z odwiertem wykonanym na głębokości 409 metrów, z którego solanka jest poprowadzona do zespołu tężni. Opadająca solanka tworzy wokół ujęcia naturalne inhalatorium, co sprawia, że miejsce to cieszy się dużym uznaniem kuracjuszy i turystów.


Kawałek dalej, po lewej stronie przy skwerze, stoi pomnik w formie kolumny zwieńczonej orłem. Pomnik poświęcony jest Romualdowi Trauguttowi, został wzniesiony w 1933 roku w 70 rocznicę wybuchu powstania styczniowego.
Kierujemy się ulicą Armii Krajowej, gdzie podziwiać możemy piękny Dywan Kwiatowy i Łazienki. Następnie mijamy kościół parafialny p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła, który został wybudowany w latach 1877-1884 w stylu neogotyckim. Ulica Henryka Sienkiewicza doprowadzi nas do Dworku Prezydentów RP, zbudowany w latach 30-tych, jako dar mieszkańców dla Prezydenta Ignacego Mościckiego. Obecnie dworek jest ośrodkiem informacyjno-kulturalnym dostępnym dla zwiedzających. Kolejnym celem zwiedzania jest znajdujące się przy ulicy Wojska Polskiego Cerkiew Prawosławna pod wezwaniem św. Michała Archanioła. Cerkiew została zaprojektowana w 1894 roku w stylu zauralskim i jest jednym z najcenniejszych zabytków miasta.


Następnie kierujemy się ul. J. Piłsudskiego i dalszą wędrówkę odbywamy trasą Traktu Solnego. Wchodzimy na teren Parku Zdrojowego założonego w 1875 roku. Przed nami stoi drewniany pawilon z 1880 roku, który po rozbudowie mieści Pijalnię Wód Mineralnych (tzw. "Kursaal"), kawiarnię "Bristol" oraz salę koncertową. Obchodzimy pawilon dokoła i wychodzimy na główną aleję parkową. Po prawej stronie muszla koncertowa zbudowana w 1909 roku w stylu tzw. zakopiańskim, według projektu Waldemara Feddersa. Idziemy aleją, która doprowadza nas do słynnej fontanny „Jaś i Małgosia”. Aleją Parku Zdrojowego dochodzimy do Warzelni Soli. Stamtąd ulicą Warzelnianą docieramy do Placu Gdańskiego. Przedostatnim punktem wycieczki jest  założony w 1908 roku Park Tężniowy, w głębi którego znajduje się popiersie Stanisława Staszica z 1961 roku. Jednak największą atrakcją Parku jest Zegar Kwiatowy, powstały według projektu Zygmunta Hellwiga w 1934 roku. Mechanizm zegara, poruszający wskazówki, skryty jest pod ziemią. Natomiast tarcza zegara to zmieniana co roku kompozycja kwiatowa wielu różnorodnych gatunków roślin.


Z Parku Tężniowego przechodzimy do zwiedzania tężni. Możemy tu odpocząć po trudach zwiedzania.
Zespół 3 tężni powstał w latach 1824 – 1859 według projektu Jakuba Graffa. Łączna ich długość wynosi 1741 metry. Tężnie służą celom produkcyjnym i leczniczym, ponieważ bezpośrednio w ich bliskości powietrze zawiera dużą zawartość jodu i ozonu. Tężnia to wysoka 16 metrowa drewniana budowla, w której poszczególne segmenty wypełnione są wiązkami tarniny.
Proces produkcyjny soli wygląda następująco. Solanka o niewielkiej zawartości soli ( 6%) jest dostarczana ze źródła do tężni, na jej najwyższy poziom. Z góry solanka kilkakrotnie spływa po gałązkach tarniny, gdzie stęża się do około 25 %. Od procesu stężania solanki pochodzi nazwa – tężnia. Stężona solanka odprowadzana jest rurami do warzelni soli i tam poddana jest w specjalnych panwiach procesowi termicznemu, w wyniku którego sól krystalizuje się.

Tężnia, przy której się znajdujemy stanowi również granicę pomiędzy Parkiem Tężniowym a Parkiem Zdrowia założonym w 1932 roku, w którym niegdyś funkcjonował znany w kraju basen termalno – solankowy uroczyście oddany do użytku w 1932 roku w obecności Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. W połowie długości tężni skręcamy w prawo, przechodząc pod tężnią. Z drugiej strony znajduje się udostępnione wejście na koronę tężni. I tu kończymy nasz spacer...


Autor: H. Miłoszewski
Kategoria: 

Dodaj komentarz